Skip to main navigation Skip to main content

Troosthap werkt op lange termijn averechts

13 August 2019

Als een baby huilt wordt vaak de borst of fles tevoorschijn getoverd om de baby te troosten. Vaak is dat effectief op korte termijn. Echter nu is er onderzoek wat aantoont dat er ongewenste effecten op lange termijn optreden

 ‘Die zal wel honger hebben!’ Dat is vaak de eerste gedachte die bij ouders opkomt als hun baby huilt. Pauline Jansen, projectleider van ‘What’s driving binge eating?’, heeft samen met collega’s in The Journal of Nutrition een onderzoek beschreven over de effecten van het geven van een  ” troosthap”  van jonge ouders1.
Dit onderzoek toonde aan dat als ouders vaker een “troosthap” gaven aan hun baby zij dit later in het leven ook vaker deden. Toen bleek dat kinderen die vaker met eten getroost waren als baby een hogere Body Mass Index (BMI) en meer vetmassa hadden op 4- en op 10-jarige leeftijd. Een deel van dit verband werd verklaard doordat deze kinderen vaker emotie-eters zijn, dat wil zeggen dat ze meer geneigd zijn om te gaan eten als ze moe of verdrietig zijn dan kinderen die als baby niet met eten getroost waren.

Beloningssysteem hersenen

Huilen is één van de manieren waarop een baby aan kan geven dat hij of zij honger heeft, dus alleen daarom is het al een heel logische reactie van ouders. Huilen kan soms echter ook betekenen dat een baby een vieze broek heeft, moe is of gewoon even onrustig of prikkelbaar is. En ook dan kan eten een middel zijn waardoor iemand zich wat beter voelt. Voedsel activeert namelijk het beloningssysteem in de hersenen (het limbische systeem), waardoor dopamine vrijkomt, een neurotransmitter die een plezierig gevoel teweegbrengt. De stimulatie van het limbische systeem gebeurt bij het consumeren van smakelijk voedsel, waarbij over het algemeen geldt dat hoe zoeter en vetter het voedsel is, des te hoger de ervaren beloningswaarde is. De ene persoon is hier gevoeliger voor dan de andere.

Overmatige gewichtstoename 

De onderzoeksbevindingen doen vermoeden dat het geven van eten en drinken aan baby’s als troost ertoe leidt dat kinderen leren voedsel en emoties met elkaar te associëren. Hierdoor raken zij eraan gewend om eten te gebruiken als een gangbare manier om met negatieve emoties om te gaan, wat uiteindelijk kan leiden tot overmatige gewichtstoename.

Ook andere mechanismen kunnen een rol spelen. Zo houden ouders die eten geven als troost er wellicht een minder gezonde leefstijl op na en geven ze bijvoorbeeld vaker ongezonde snacks aan hun kinderen.

Advies
Professionals kunnen alternatieven adviezen geven over adequate manieren om een huilende baby te troosten. Zo kunnen zingen, praten, knuffelen, rondlopen en wiegen effectieve strategieën zijn om een baby rustig te krijgen. Hoewel dit ogenschijnlijk heel andere tactieken zijn dan het geven van eten, activeren ook positieve sociale interacties het limbisch systeem.

Vervolg
Vanwege de opzet van het onderzoek, kunnen de onderzoekers helaas geen ferme conclusies trekken over causaliteit. Daarom is onderzoek met herhaalde metingen van voedingstrategieën en eetgedrag nodig om juist advies te kunnen geven aan ouders. Op het moment dat de gevonden negatieve effecten van het geven van eten als troost worden bevestigd, is het ouders aan te raden om het geven van eten als troost tot een minimum te beperken.

Bron: zonmw.nl